Verhalen van Vogelaars

inktpotHier kunt u de verhalen, anecdotes en gedichten lezen die de afgelopen jaren in het forum zijn verschenen.

Nieuwe bijdragen kunnen nog steeds in het forum worden geplaatst, maar handiger is het om ze direct in deze categorie neer te zetten.

Dus heeft u een leuk verhaaltje, een literaire ontboezeming, roddels op rijm of ten hemel schreiend proza, schroom dan niet om uw word-document toe te sturen naar: verhaal at avifaunagroningen.nl.
Als het maar over vogels of vogelaars gaat.

Plaatjes ter verluchtiging zijn altijd welkom en dienen los van het document aangeleverd te worden. Wij maken er dan een mooi geheel van.

Webbeheerders

De Sperwer

door: Yvonne Quispel

31 december 2008

2009 01 07sperwerOp oudjaarsdag vloog er rond een uur of drie een sperwer met een dikke knal tegen een raam van ons huis en toen ik hem (haar?) op de grond zag liggen, bloed in de buurt van zijn kop, één vleugel helemaal plat, gaf ik er geen cent meer voor. Maar ik weet dat sommige vogels die tegen ruiten vliegen een tijdje versuft kunnen zijn en er dan voor dood bij liggen, maar na een tijdje weer opkrabbelen en wegvliegen.

Toen we de sperwer aanraakten ging hij wel rechtop staan, maar het zag er verder niet zo best uit, 1 oog helemaal dicht (weg?). We hebben hem toen in een kratje gezet en binnen op een koele plek gezet, met een doek erover.

2009 01 07sperwer2Mijn bange vermoeden dat ik de sperwer de volgende ochtend dood zou aantreffen, bleek niet terecht. Hij zat nog overeind, maar nog steeds erg suf en met één dicht oog. Ik heb toen de dierenambulance gebeld die hem m in de loop van de dag zou komen ophalen, maar dat kon wel een flinke tijd duren (erg druk zo met oud en nieuw).

Dus heb ik de krat buiten gezet, doek eraf gehaald en gekeken wat er gebeurde. Nou een hele tijd niks, hij bleef maar suf in elkaar gedoken in een hoekje zitten. Wel zag ik dat het oog weer een beetje open was en zo te zien ook niet beschadigd. Dat duurde tot begin van de middag, toen begon hij/zij een beetje te bewegen met z'n kop, maar echt schot zat er niet in. Pas rond drie uur (dus zo'n beetje 24 uur na zijn ongeluk) begon hij door het kratje te schuifelen.

2009 01 07sperwer3En ja hoor, tegen vieren sprong hij op de rand van het kratje en na een minuut of vijf daar gezeten te hebben, vloog hij weg. En dat zag er goed uit, zo te zien geen problemen met zijn vleugels. Hij landde op onze schutting, heeft daar een tijdje gezeten en een half uurtje later zag ik hem niet meer. Ik hoop dat hij nu weer lekker aan het jagen is. Zo te zien is dit dus goed afgelopen, maar wat mij opvalt is dat het ruim 24 uur geduurd heeft eer de sperwer weer weg kon vliegen.

Op veel sites lees ik dat vogels vaak al na een minuut of tien of anders toch binnen een uurtje weer kunnen wegvliegen. Mijn advies: geef het niet te snel op, het kan veel langer duren! Ik heb een paar foto's gemaakt, want de kans om een roofvogel van zo dichtbij te fotograferen (met een eenvoudige digitale camera) krijg je niet vaak.

Hierbij drie fotootjes van 'onze' sperwer.

Yvonne Quispel

Termunterzijl (Noordoost Groningen)  

Free Joomla! templates by Engine Templates