Een vogel op je hoofd

Discussie over Waarnemingen!
Foto's voor het Forum kunt u mailen naar: beheer@avifaunagroningen.nl

Moderator: hdelange

Plaats reactie
Gebruikersavatar
anaburen
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 754
Lid geworden op: 13 nov 2002, 00:00
Contacteer:

Een vogel op je hoofd

Bericht door anaburen » 06 dec 2007, 22:53

Het motregent, maar het is alweer zó lang geleden dat ik een vogel heb gezien dat ik er toch maar op uit ga. Naar het Noorderplantsoen. Dan ben ik zó weer binnen als het gaat hozen.
Gekleed in regenpak met de capuchon strak om mijn hoofd betreed ik het plantsoen. Daar sta ik toch iedere keer weer verbaasd van. Dat ze mij herkennen in welke vermomming ik ook kom. Ze moeten het aan mijn tred zien. Of aan mijn fotoapparatuur. Juichend vliegen een kleine honderd Kokmeeuwen naar mij toe en landen verwachtingsvol op het grasveldje voor mij waar ze mij dwaas met hun koptelefoontje op het hoofd aan gaan zitten kijken.
Eéntje landt er boven op mijn capuchon. Ik ben in eerste instantie helemaal beduusd en durf mij niet te bewegen. Wat heb ik nú aan mijn fiets hangen?
Hij maakt trappelbewegingen op mijn hoofd alsof hij hoopt dat er een worm tevoorschijn komt. Hij roept dwingend.
OK, OK, ik haal een stukje brood uit mijn jaszak dat hij direct uit mijn hand rukt. Hij vliegt een rondje en landt weer op mijn hoofd. Getrappel, geschreeuw, stukje brood en weer terug op mijn hoofd.
Ik ben helemaal perplex. Ik heb een huisvogel op mijn hoofd!
Ik kijk om mij heen. Er fietsen mensen langs mij heen. Die zien dat er een vogel op mijn hoofd zit en glimlachen.
Ik heb inmiddels mijn capuchon afgedaan om te kijken of ie het ook op mijn haar doet. En jawel: getrappel, geschreeuw, stukje brood en weer terug op mijn haar.
Trots loop ik rond met de Kokmeeuw op mijn hoofd door het Noorderplantsoen. Dat kan niet iedereen zeggen dat ie een vogel bovenop zijn kapsel heeft. Als er mensen langskomen die mij gek aankijken doe ik alsof het heel normaal is dat je in het plantsoen met een vogel op je hoofd rondloopt.
Ik wil er natuurlijk wel een bewijsplaatje van, dus als er een oma met kleinkind de vogeltjes aan het voeren is en de Kokmeeuw weer op mijn hoofd zit loop ik voorzichtig met het beestje in mijn haar naar haar toe.
‘Zou u hier even een foto van willen maken? Er zit een Kokmeeuw op mijn hoofd.’
Ze lijkt het niet eens gek te vinden. Maar kleinkind eist aandacht en er komt ook nog een St.Bernardshond kijken wat er allemaal aan de hand is, dus dat wordt niks met een foto. Het lukt mij niet om iemand te vinden die op het geschikte moment een foto maakt van mijn Kokmeeuw op mijn hoofd.

Een dag later neem ik een fotograaf mee. Die moet het bewijsplaatje maken.
Als ik aankom vliegen alle Kokmeeuwen weer hoera naar mij toe. Voor de zekerheid heb ik mijn capuchon opgedaan.
Er voelt echter geen enkele Kokmeeuw de behoefte om op mijn capuchon te gaan zitten.
Ik doe de capuchon af. Zo dan?
Ze kijken mij allemaal onnozel aan en kijken om zich heen zo van ‘Wie? Ik?’.
Mja, zo is dat met vogels. Ze doen waar ze zin in hebben. Maar ik heb wel in de gaten welke Kokmeeuw het gedaan heeft. Die hou ik in de smiezen. Die wil momenteel alleen nog maar tegen mij aanvliegen om mij het brood uit de handen te rukken.
Maar er komt een dag, dat hij zich niet meer zal kunnen beheersen. Dan neemt hij weer plaats op mijn hoofd. En die foto heeft u nog van mij tegoed.

Ana
Laatst gewijzigd door anaburen op 30 jul 2008, 14:15, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Rudy
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 42
Lid geworden op: 02 jan 2005, 00:00
Contacteer:

Bericht door Rudy » 08 dec 2007, 14:57

Hallo Ana,

Je bedoelt zoiets?

http://www.xs4all.nl/~calidris/Houtduif.jpg


Groet, Rudy

Gebruikersavatar
anaburen
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 754
Lid geworden op: 13 nov 2002, 00:00
Contacteer:

Bericht door anaburen » 09 dec 2007, 16:59

Ha Rudy,

Hij is erg fijn. Een huisduif.
Bijzondere ervaring niet?

Ana

Gebruikersavatar
Rudy
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 42
Lid geworden op: 02 jan 2005, 00:00
Contacteer:

Bericht door Rudy » 09 dec 2007, 21:45

Nou, 't was een heuze wilde duif in een heus Drents bos hoor.
De grap was dat de vogel mij gewoon volgde. Ik was in dat bos om een vegetatieopname te maken toen deze duif naast me lande, op een meter of 10. Ik vond het toen nog jammer dat ik hem moest verjagen, zodra ik klaar was. Toen ik aan het einde van de opname eens opkeek zat de duif opeens op een meter of drie. Toen had ik de camera al klaar en maakte wat opnames (met flits, dus lelijk). Toen ik klaar was liep ik een smal paadje af door het bos naar m'n auto en merkte ik dat de duif me achterna vloog en op een tak op een meter of vijf voor me lande. Toen ik mijn veldmap op de grond legde en m'n arm uitstak (je probeert eens wat) vloog de duif op me af, scheerde over m'n arm en lande op een andere tak om vervolgens te landen op het paadje voor me. Al scharrellend kwam de vogel weer op me af. Toen ik hurkte en m'n camera pakte lande de duif op m'n hoofd. Pas na een minuut of twee, toen hij op mijn hoofd ging pikken (!) vond ik het genoeg. Omdat ik het vrij druk had liep ik iets sneller naar de auto. De duif volgde en liep zelfs even voor me uit op het paadje. Aan de bosrand stond mijn auto, de duif bleef op enkele meters van de rand achter en volgde me vanaf toen niet meer. Ik zweer je dat hij beteuterd keek....

De foto's in zit bestuderend kwam ik erachter dat p9 en p10 scherp afgebroken waren. Het zou me niet verbazen als de vogel een tijdje geleewiekt is geweest en zo aan mensen heeft kunnen wennen, een andere verklaring heb ik niet voor het gedrag van deze schuwe soort.

Groet,

Rudy

Gebruikersavatar
anaburen
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 754
Lid geworden op: 13 nov 2002, 00:00
Contacteer:

Bericht door anaburen » 09 dec 2007, 23:22

Mooi verhaal.
Met de term 'huisduif' bedoel ik alleen maar de hoogste qualificatie. Een huisvogel is een wilde vogel die om de een of andere voor onszelf meestal verborgen reden ervoor kiest om in jouw nabijheid te zijn.
Houtduiven zijn lastig te fotograferen omdat ze zo schuw zijn. Deze was gewoon helemaal idolaat van jou.

Ana

Gebruikersavatar
DateLutterop
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 42
Lid geworden op: 25 nov 2002, 00:00
Contacteer:

Bericht door DateLutterop » 10 dec 2007, 23:56

De foto's in zit bestuderend kwam ik erachter dat p9 en p10 scherp afgebroken waren. Het zou me niet verbazen als de vogel een tijdje geleewiekt is geweest en zo aan mensen heeft kunnen wennen, een andere verklaring heb ik niet voor het gedrag van deze schuwe soort.
Bij leewieken worden de handpennen, inclusief een gedeelte van de vleugel zelf, verwijderd. Dat groeit daarna nooit meer aan. Bij deze duif zijn de handpennen afgeknipt - dat heet niet leewieken, maar kortwieken.

Maar wel een grappige foto.

Gebruikersavatar
Aart
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 528
Lid geworden op: 08 jan 2003, 00:00
Locatie: Groningen

Bericht door Aart » 11 dec 2007, 21:51

Ik was eens begin oktober met een stel vogelvrienden op de pier van IJmuiden. Het was een goede dag voor trek. De goudhaantjes liepen ons over de voeten en er was veel leuks te zien. Toen we aan het eind van de pier waren begon het flink te regenen. We zochten beschutting in de deuropening van het vuurtorentje die aan het eind van de pier staat.
Toen we goed en wel stonden, zag ik vanuit mijn ooghoeken iets aankomen en voelde ik iets op mijn hoofd. De ogen van mijn vrienden gingen wagenwijd open. “Er zit een tapuit op je hoofd stamelde een van hen” Helaas was dat ook weer reden van vertrek voor de vogel. Dus geen foto. Wel een leuke nieuwe hoofdsoort.

Aart

Gebruikersavatar
anaburen
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 754
Lid geworden op: 13 nov 2002, 00:00
Contacteer:

Bericht door anaburen » 14 dec 2007, 11:39

Iedere dag ging ik even naar het Noorderplantsoen, kijken of ie er nog zin in had. Ik kon hoog of laag springen, helaas geen Kokmeeuw op mijn hoofd.
Vandaag wou ik naar de Selwerderhof en liep op weg daarnaar toe door het Noorderplantsoen. En ineens zat ie op mijn hoofd. Trappel, trappel en schreeuwen. Ik schrok ervan. Ik had mijn camera helemaal niet paraat. Snel mijn tas open. Gelukkig wel een groothoeklens erop.
De eerste tien foto's waren allemaal verkeerd. Voornamelijk lucht met een klein meeuwenkoppie. En ondertussen moest ik hem ook nog af en toe brood toestoppen en hopen dat ie weer op mijn hoofd zou landen. Dat bleef ie braaf doen.
Dit is het geworden:

Afbeelding
Ik geef toe, die van Rudy is fotogenieker. Maar in dit geval: beter 1 vogel op het hoofd dan 10 in de lucht.
En ja, hoofdsoort is een aardige term. Leuk gevonden.

Ana
Laatst gewijzigd door anaburen op 09 apr 2008, 13:16, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
SScholten
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 15
Lid geworden op: 24 nov 2004, 00:00
Locatie: Bakkeveen
Contacteer:

Bericht door SScholten » 18 dec 2007, 20:20

Ik heb nog geen vogel op mijn hoofd gehad..

Maar in Kroatie wel een dwergooruil die tegen mij aanvloog en vervolgens ongeveer 5 minuten op mijn hand ging zitten, apart gevoel zo'n kleine uil op je hand

Gebruikersavatar
Elzo
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 11
Lid geworden op: 23 mei 2003, 23:00
Contacteer:

Bericht door Elzo » 19 dec 2007, 19:52

Mooi al die lijf-lijstjes :D
Graspieper op m'n hand en een tjiftjaf op m'n schouder.

Elzo

Gebruikersavatar
anaburen
Vogelaar
Vogelaar
Berichten: 754
Lid geworden op: 13 nov 2002, 00:00
Contacteer:

Bericht door anaburen » 28 dec 2007, 19:41

Dagenlang heb ik gepost in het Noorderplantsoen. Dat ik die vogel op mijn hoofd eens fijn zou kunnen vastleggen.
En ja, hij kwam terug en landde weer op mijn hoofd.
Het is een ongeringde Kokmeeuw. Brutaal als de nacht.
Ik was als wetenschapster natuurlijk erg benieuwd of ie dat ook zou doen als ik een muts op had. Of een andere muts op had.
En ja: hij deed het ook op de andere hoofddeksels.
Toen kocht ik een hele batterij hoedjes. Zou een kleur of textuur uitmaken?
Als wetenschapster moet je toch wat.
En ja, hij deed het op alle hoedjes.
En wat een fijn gevoel, om als een voorbijganger roept: 'er zit een vogel op je hoofd', blasé te kunnen zeggen: 'dat weet ik'.
Tot het kouder werd. Toen leek hij er geen zin meer in te hebben.
Dagenlang stond ik voor aap in het Noorderplantsoen.

Vandaag probeerde ik het nog maar een keer. Het zonlicht deed tenslotte een dappere poging om door dat grijs heen te breken.
Het was de eerste dag dat vuurwerk in de verkoop vrijgegeven werd.
Bij iedere knal vlogen alle vogels in paniek op. Daar staan mensen niet bij stil, wat voor effect hun geknal heeft op de natuur.

Geheel tegen de verwachting in landde er weer een Kokmeeuw op mijn hoofd. Het was een geringde! Rood 5.T., deze winter geringd door Frank Majoor. Die had het kunstje waarschijnlijk afgekeken van die ongeringde. Ik bedoel de vogel natuurlijk.

Ik wil u met dit plaatje een heel goed volgend jaar toewensen met veel vogels op uw hoofd, want dat is een heerlijk gevoel.

Afbeelding

Ik heb er maar even een sepiaatje overheengegooid, want als Kokmeeuw wil je toch een beetje privacy.

2007, weg ermee.

groet
Ana

Plaats reactie